Jenny is 46 jaar en woont met veel plezier in Rotterdam. Haar wieg stond in Maassluis.
Jenny is al tweeënhalf jaar actief voor de Vraagbalie. Ze startte bij de Bron, een wijkgebouw in de wijk Rubroek. Daarna maakte ze de overstap naar de stichting Wijkcultuur in Crooswijk en bij het Klooster, het wijkgebouw in het Oude Noorden. Jenny doet de Vraagbalie op deze beide locaties. In Crooswijk heeft ze een spreekuur op woensdagmiddag bij de Stichting Wijkcultuur. Als er een noodsituatie is, is Jenny ook voor de Vraagbalie te vinden bij de Nieuwe Branding om mensen verder te helpen.

‘De Vraagbalie is een beetje zoals de vraagwijzer bij de gemeente, zegt Jenny, ‘maar de Vraagbalie is een laagdrempeliger spreekuur. Soms komen mensen eerst een kopje koffie of thee drinken en een boterham eten. Pas daarna durven ze iets te vragen. Zodra er een beetje vertrouwen is, gaan mensen gemakkelijker praten over hun problemen.'
Jenny is heel stellig in haar betoog.
‘Mensen begrijpen de regels en de formulieren vaak niet. Ze hebben moeite met de taal. Het gaat meer over het begrijpen van de taal, de betekenis.
Ik maak mensen niet blij, maar ik probeer realistisch op alle verwachtingen in te gaan. Ik zeg tegen de cliënt vaak ‘neen heb je’ en voor ‘ja’ kunnen we ons best doen’.
Jenny helpt in een eerste stap vaak bij het invullen van formulieren. Formulieren om bijzondere bijstand aan te vragen of om een bijdrage aan de gemeente te vragen zodat de kinderen kunnen sporten, of een aanvraag voor kleding bij de kledingbank.
Het formulier voor kleding aanvraag is een mogelijkheid om tweemaal per jaar in de zomer en in de winter een pakket kleding op te halen bij bepaalde winkels. Vaak weten mensen niet wat er allemaal mogelijk is. Ik ondersteun hen daarbij en ik probeer steeds dat mensen zelfstandiger worden’.

Als mensen een andere taal spreken, stelt Jenny de formulieren in twee talen op in het Nederlands en in de taal van de aanvragers, zodat ze terug kunnen lezen wat in de aanvraag naar de instanties staat. ‘Cliënten hebben vaak trauma’s meegemaakt. Je hebt dus meer tijd nodig. Ik geef de cliënt een brief mee waarin we samen beschrijven wat het probleem is en die brief kan de cliënt dan meenemen in het gesprek’.

Jenny heeft zelf ook moeilijke tijden meegemaakt. Na de Mbo-opleiding Schoevers, begon ze aan de Hbo-opleiding Bedrijfseconomie, dat heeft ze niet afgemaakt. Haar eerste onderneming werd een bloemenzaak. Maar het was moeilijk om hiermee een bestaan op te bouwen. Dus startte ze een taxibedrijf. Ze haalde alle benodigde papieren. Jenny had vooral veel klanten die naar Schiphol vervoerd werden.
Door corona kwam het bedrijf financieel in zwaar weer en moest Jenny het bedrijf stoppen. Ze bleef niet bij de pakken zitten, mede dankzij hulp van mensen.
‘Soms gaat de ene deur dicht, maar opent zich weer een andere deur en zijn er nieuwe mogelijkheden’.

Jenny is altijd een ondernemende type geweest.
Naast de Vraagbalie organiseert Jenny activiteiten voor vrouwen, zoals wandelingen met een diverse groep vrouwen met een mix van leeftijd, taal en cultuur. Recent hebben ze de boerenroute gelopen met aandacht voor gezond eten en daarna hebben ze een lezing bijgewoond met een gezondheidsarts. Ook de stedentrip naar Dordrecht was een succes.

Wat is het geheime recept van Jenny? Jenny zegt zeer beslist: ‘Luisteren is de sleutel van communicatie met de cliënt. Luisteren naar de pijn van de cliënt en samen kijken naar oplossingen en kijken of het werkt. Soms loop ik ook letterlijk met hen mee, vooral als er een taalbarrière is.Het maakt me blij dat ik mensen kan helpen’. Jenny blijft altijd optimistisch.
‘Ik voel positieve energie bij het ondersteunen van mensen. Ik zie het als een bron van liefde. Ik deel mijn kennis met mijn medemens. Ik loop een deel van het pad van de mensen mee. Het geloof helpt mij hierbij’.

Over haar eigen toekomst zegt Jenny,
‘Ik wil graag iets doen tegen armoede in de wijk, bijvoorbeeld chauffeur worden op een zorgtaxi, daarvoor heb ik alle papieren. Daarnaast ben ik ook bezig om het groot rijbewijs te halen, zodat ik mensen in een bus kan vervoeren.
Ik zet me in zodat mensen zich kunnen ontwikkelen. Ik hoop vooral dat vrouwen het beter krijgen, dat vrouwen zelfstandiger worden en sterk staan in de samenleving.